153
Դեմքիդ նայելիս աչքերս փայլում են,
1. Դեմքիդ նայելիս աչքերս փայլում են,
Արցունքով լցվում փայլից հմայքիդ,
Որ հոսում է, գնում–խառնվում գետին`
Սուրբերիդ ցնծության լացին:
Ու մոռանում եմ կյանքիս անհամար
Տխրությունները, վշտերն ու վերքերը
Ու վայրկյանի մեջ միանում եմ Քո հրեշտակներին,
Որ գիշեր–ցերեկ գահիդ առջև երգում են երգը այս`
Սուրբ ես, սուրբ ես, սուրբ ես, ո՛վ իմ Հայր: (2)
2. Անունդ լսելիս` սիրտս թռչում է,
Գնում–միանում այն անկեղծ սրտերին,
Որ Քեզ են փնտրում ու Քո կամքն անմար
Եվ երգում անվանդ փառք:
