26

1. Ահա մեզի մանուկ ծնավ, Ծնավ զավակ Դավթի, Մեզի Որդի մը տրվեցավ՝ Յուրախություն երկրի։ 2. Իր Հորը աթոռին վրա Փառքով պիտի նստի, Պիտի ելլե ու բարձրանա, Ըլլա շատ անվանի։ 3. Պիտի կոչվի Խորհրդակից, Հայր հավիտենական, Հզոր Աստված և Տեր երկնից, Խաղաղության Իշխան։ 4. Իր տերությունն է հաստատուն, Անհուն և անվախճան, Իշխանությանը մեծնալուն Պիտի չըլլա սահման։ 5. Արքայությունը Քրիստոսի, Ով Տեր, շուտով թող գա, Եվ ցնծությամբ թող երգվի Ամեն տեղ՝ Օվսաննա։