275

1. Փչեց մեղմ զեփյուռ Պարտեզում Եդեմի, Ծառերը մեղմիկ երգ երգեցին, Հնչեց թախծաձայն կանչը Տեր Աստծո. «Ադա՛մ, ո՞ւր ես։ 2. Մի՞թե դու կերար Պարտեզի այն պտղից, Որից չուտելու պատվերն առար, Մի՞թե մերժեցիր խոսքերս բոլոր, Ադա՛մ, ո՞ւր ես»։ 3. Հնչում է այս ձայնը Վեց հազարամյակ Կորսվող մարդկության ականջներում, Հնչում է, կանչում, փնտրում է, սպասում. «Ադա՛մ, ո՞ւր ես»։