566

1. Արարատ լեռան ձյունապատ սրտից Հնչում է մի ձայն դարերի խորքից, Մասիսի ծոցում մի սիրտ բաբախում, Զարկում է անվերջ, հայ ազգին կանչում.      «Դարձե՛ք, ո՛վ հայեր ողջ Հայաստանի,      Ես Իմ տապանն եմ կանչում բոլորիդ,      Այսօր ներս մտեք իմ եկեղեցին,      Դարձե՛ք ողջ ազգով, ժամն է վերջանում»։ 2. Արարատ լեռան կարոտած սրտից Հայոց աշխարհ է թռչում աղավնին, Ավետիս սրտում, ձիթենին կտցին՝ «Խաղաղությո՜ւն քեզ»,- ասելու հային:      «Դարձի՛ր, ազգս հայ, դարձի՛ր անվարան,      Արյուն, ջարդ, աղետ պիտի վերջանան,      Ես քեզ կլինեմ վահան ու պաշտպան,      Դարձի՛ր, քեզ կտամ խաղաղ Հայաստան»։ 3. Արարատ լեռան թախանձոտ սրտից Հային է ուղղված պատգամն երկնքից. «Կանգնած թակում եմ դուռը քո սրտի, Հայոց աշխարհն է նոր իջևանն Իմ:      Դարձի՛ր, ազգս հայ, Ես քեզ կդառնամ,      Մեղքերդ կներեմ, երկիրդ կբուժեմ,      Ես քեզ կսիրեմ միշտ և հավիտյան,      Ես քո Աստվածն եմ, Իմն ես, Հայաստա՛ն»։