30

1. Գիտե՞ս աղբյուր, որ բխում է Խաչից, որտեղ մեռավ Քրիստոս, Գիտե՞ս Նրան, որ բուժում է Ցավ ու վերքեր արյունահոս։       Թեև կարմիր իմ շատ մեղքեր,       Եվ լեռներից մեծ՝ հանցանքներ,       Քրիստոսի արյունը հեղվեց,       Ձյունից էլ ինձ սպիտակ արեց։ 2. Հայրը ծածկեց Իր երեսը, Երբ խաչի վրա Նա գամված էր։ Տե՛ս գլխի վրա փշե պսակը, Իր չարչարանքն անօգուտ չէր։ 3. Ես լսեցի Քրիստոսի ձայնն, Եվ իմ կյանքը Նրանով լցվեց, Հեղված արյունն չեղավ ունայն, Ձյունից էլ ինձ սպիտակ արեց։ 4. Հոգնած և վաստակած հոգիս Հանգստություն երկար փնտրեց, Եվ ինձ՝ մոլորված գառնուկիս, Խաղաղություն Նա պարգևեց։ 5. Սիրում եմ այս լուրն միշտ պատմել, Թե Փրկիչս արյուն թափեց, Եվ ամեն մարդկանց պարզ ասել՝ Ձյունից էլ ինձ սպիտակ արեց։