31

1. Լույս է տալիս կյանքին մեր Սերը շնչով Իր սուրբ, Խինդով լցնում սիրտը մեր Սերը՝ գգվող ու նուրբ։ Ողջ գիշեր մեր օրոցքին, Ինչպես մայրը անքուն, Մեզ համար Նա կաթոգին Աղոթում է թաքուն։ 2. Եվ երբ կայծակի թափից Ցնցվում ենք ու դողում, Սերն է լալիս մեր վշտից, Վշտերից՝ ամոքում։ Սերը մեզ միշտ ներում է, Պատվիրում է ներել, Բոլորին Նա սիրում է, Իր պատգամն է սիրել։ 3. Սերն ուժեղ է ավելի Սրբացած սրտերում, Ոչ թե խանդում ահալի, Երազի ամպերում։ Սերը մեզ ներշնչում է Անգամ կյանքը զոհել, Երբ մեկը հառաչում է, Անօգ է ու անել։ 4. Առանց սիրո իզուր են Պարգևները բոլոր, Խաչվելն անգամ էլ զուր է, Զուր՝ հավատքը հզոր։ Կանցնի մահվան սև գիրկը Եվ արևը բարի, Սերն է միակ անշեջը, Միայն սերը կապրի։ 5. Նա աշխարհին էլ է չար Նորից կյանքի կոչում, Քանզի Աստվածն է Նա՝ «Սքանչելի» է կոչվում։ Ողջ գիշեր մեր օրոցքին, Ինչպես մայրը անքուն, Մեզ համար Նա կաթոգին Աղոթում է թաքուն։