370

1. «Հիսո՜ւս, եկո՛ւր, Փրկի՜չ, եկո՛ւր, Ամե՜ն, եկո՛ւր»,- կըսե հարսը։ Ահա ամպերով կուգա, Որ Էր Եվ Որ Է, և որ պիտի գա։      Ճերմակ հանդերձ տվել ես,      Նարդոս յուղով օծել ես,      Ոսկե զարդով զարդարել,      Հիսո՛ւս, Քեզ համար։ 2. Այսպես կըսե. «Հա՜րս իմ, քո՛ւյրս, Պատրա՛ստ կեցիր, ահա կուգամ: Քեզ իմ քովս կառնեմ, կօրհնեմ Հավետ, իմ արոտի անուշ հոտ»։ 3. «Դու տնկել ես, հոգացել ես, Երկնային ցողով ջրել ես, Դու ես միայն հոգուս Փեսան, Հիսո՛ւս, Եվ ես հարս` Քեզ արժանի»։