491

1. Ինչպիսի՜ մի խորհուրդ է խորին Այս միությունն ամուսնության՝ Նման երկնային Փեսային, Որ եկել է տանելու հարսին։ 2. Ո՜վ Սարոնի ծաղիկ սիրուն, Բուրի՛ր, հովիտների շուշան, Ոսկե փնջիկ դու, ել փայլիր. Թող որ շողա նորաշուշան: 3. Հարսն ունեցողն է փեսան, Թող բարեկամները ցնծան, Օրհնեն զույգը նորապսակ՝ Տիրոջով ապրեն շարունակ։