523
Երբ կնայիմ մատներուդ գործերուն,
1. Երբ կնայիմ մատներուդ գործերուն,
Քու մեծությունդ կտեսնեմ,
Կհիանամ, թե ինչպես, Տե՛ր,
Ստեղծած ես ամենն:
Ես իմ խղճալի մարդկային մտքովս
Կջանամ հասկանալ`
Ինչո՞ւ, ինչպե՞ս են Քու կերպերը,
Ներե՜, Տե՛ր, պարզությանս:
Այո՛, գիտեմ՝
Առանց Քեզի ես ոչինչ եմ,
Առանց Քու սիրո կորսված եմ,
Կյանքս պարապ է:
Այո՛, գիտեմ,
Տե՛ր, զորությանդ կարոտ եմ,
Ներե՛ իմ կասկածներս այսօր,
Ա՛ռ սիրտս, հոգիս, կյանքս բոլոր:
2. Տե՛ր, շատ անգամ երբ իմ շուրջս կնայիմ,
Խեղճ, հուսահատ կդառնամ,
Կզարմանամ, թե ինչպես Դու
Զոհ եղար մարդկության:
Փառք Քեզ, Տե՛ր Հիսուս, որ զիս կսիրես,
Խոստացած ես ինձ հոգալ,
Ավելցուր հավատքս` Քեզի վստահիմ,
Որ խաղաղ ու քաջ զգամ:
