569
Երբ նայեցա այն աղբյուրին,
1. Երբ նայեցա այն աղբյուրին,
Որ բացված էր վասն մեղքիս,
Հետևեցա Հոգու ձայնին,
Որ հարցուց՝ կմաքրվի՞ս։
Կգովեմ զԱյն, (2)
Փառք մորթված Գառնուկին,
Թող գովեն զԱյն բոլոր ազգեր,
Զի Անոր արյամբ կսրբվին:
2. Ճամբան շատ նեղ էր ու դժվար,
Իզուր եղան խնդրանքներս,
Ինչ բանի, որ սիրտս կբաղձար,
Մոխիր դարձան իմ առջևս։
3. Բայց երբ սիրտս մտավ Հոգին,
Բոցավառեց կրակով զայն,
Կուտամ անվերջ փառք Գառնուկին,
Անթիվ փառք Իր սուրբ Անվան։
4. Կօրհնեմ անունն ես Հիսուսի,
Ուրախ եմ` զիս առավ ներս,
Խավարեն զիս հանեց լույսի,
Ներեց բոլոր իմ մեղքերս։
5. Փա՜ռք հավիտյան Հորն Աստծուն,
Փա՜ռք և Որդուն՝ Հիսուսին,
Փա՜ռք, փա՜ռք ըլլա Հոգուն Սրբո,
Փա՜ռք, պատիվ Երրորդության։
