657
Հրեշտակն յերկնից կ’իջնայ,
1. Հրեշտակն յերկնից կ’իջնայ,
Կ’ըսէ մարդկանց սեռին.
«Ադամորդի՛, ցնծա՛,
Ահա քեզ աւետիս.
Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց, (2)
Իբր անդրանիկ յարուցելոց»:
2. Երբ կ’որոտար երկինք,
Երկրի հիմն սարսեցաւ.
Ապշած ինկան մարդիկ,
Տապանը բացուեցաւ:
3. «Հոս չէ Ան, որ մեռաւ.
Կանայք, ինչո՞ւ կ’ողբաք.
Սուգի ատենն անցաւ,
Ուրախանայ աշխարհք»:
4. «Եկէք, ու զիս տեսեք,-
Ըսաւ Ինք` Տէրն փառաց,-
Բոլոր աշխարհ գացէք,
Ըսէք ամեն ազգաց»:
5. Արդ մենք ալ յարութեան
Հանդէսը կատարենք.
Եւ ի ձայն ցնծութեան
Ուրախալից գոչենք:
