94
Էլմ. 579
Էլմ. 579
1. Մէկը տեսա խաչին գամված՝
Նեղյալ, արյունլվա,
Ինձ նայեցավ աչքով տրտմած,
Խաչին երբ մոտեցա։
2. Անշուշտ, բնավ ես չեմ մոռնար,
Ինչ նայվածքով կըսեր.
«Իմ մահս է քեզի համար»,
Թեպետ Ինք չէր խոսեր։
3. Ո՜հ, զգացի տրտմությունով
Մեղքերս ու շատ լացի,
Տեսա, որ ես, մեղանչելով,
Իմ Տերս մեռցուցի։
4. Վա՜յ ինձ, ավա՜ղ, ալ հույս չունիմ,
Լալով ես կանչեցի,
Ո՞ր կողմ երթամ, որո՞ւ փախչիմ,
Զի Տերն սպանեցի:
5. Երկրորդ անգամ գթած աչքով
Խաչեն ինձ նայեցավ
Եվ, Իր շնորհքը հայտնելով,
Սիրով ինծի ըսավ.
6. «Ձրի շնորհքով Ես կքավեմ
Մեղքերդ, սիրելի՛ս,
Հոժար կամքով մահ հանձն կառնեմ,
Որ հավիտյան ապրիս»։
