99
Երբ հավատքով կարող ըլլամ
1. Երբ հավատքով կարող ըլլամ
«Երկինքն իմս է» ըսել,
Վախե ազատելով՝ կրնամ
Լացող աչքերս սրբել:
2. Թող դեմս ելլեն մեծ զորությամբ
Աշխարհքն ու սատանան,
Կրնամ նայիլ հանդարտությամբ
Անոնց կատաղության:
3. Թեև իմ վրաս անթիվ հոգեր`
Փոթորիկի նման,
Եվ կամ ցավեր ու դառն վիշտեր
Հարձակելու ըլլան,
4. Երբեք պիտի չը հաղթվիմ,
Այլ ամենուն հաղթեմ,
Միայն թե Հորս տունն հասնիմ,
Փրկչիս երեսն տեսնեմ:
5. Հոգւոյս հանգիստը հոն պիտի
Ծովու նման ըլլա,
Եվ ալ վշտաց ալիք չանցնի
Խաղաղ սրտիս վրա:
