700

1. Թագավորը անխիղճ ու դաժան, Բաբելոնի Դուրային դաշտում Շինեց իր կուռքը՝ ոսկի արձան, Եվ նրանով էր շնչում, ապրում, Շնչում, ապրում: (2) 2. Հրամաններ բազում ու անթիվ, Թե՝ ողջ ազգերն ու լեզուները Թող գան ու երկրպագեն կուռքին, Որին պաշտում էր թագավորը` Ոսկի արձան: (2) 3. Երկրպագելու չեկան միայն Սեդրակ, Միսակ, Հաբեթնակովը, Նրանք ունեին կենդանի Աստված` Աստծո Որդի Հիսուս Քրիստոսը, Աստծո Որդի: (2) 4. Թագավորը, շատ խիստ զայրացած, Արձակեց մի դաժան հրաման` Կրակը գցել եղբայրներին, Նրանց չի փրկի ոչ մի Աստված: - Փրկի՜ր, Աստվա՛ծ: (2) 5. Վառվում էր կրակով հնոցը: Սեդրակ, Միսակ, Հաբեթնակովը Իրենց Աստծուն էին աղաղակում. «Տե՛ր, մեր անձը Քեզ ենք նվիրում»: - Արի՜, Հիսո՛ւս: (2) 6. - Երեքի տեղ չորսն են շրջում Հրա՜շք. տե՛ս դու, ո՛վ մեծ թագավոր: Նրանք քայլում են թեժ կրակում, Մեկը նման էր Աստծո Որդուն: Փրկեց Աստված: (2) 7. Կանչեց թագավորը դողալով. - Դո՛ւրս եկեք, եղբայրնե՛ր, կրակից, Իրոք կենդանի է ձեր Աստված, Մենք էլ կգանք երկրպագելու: Փառք Քեզ Հիսուս (2):