680

1. Արթնացա մի օր Քո իսկ պարգևած արևի շողից Ու հանդիպեցի ինձ մահի տանող ահեղ փորձության, Բայց բարի սիրտդ, հոգատար ձեռքդ խղճաց ինձ վերից Եվ փայփայելով ու մեղմ շոյելով` տարավ փրկության:     Այդքանից հետո էլ ո՞ւր գնամ ես, Հա՛յր իմ գթառատ,     Եվ արցունքներով ինչպե՞ս չլվամ վերքը ոտքերիդ,     Աղաչում եմ Քեզ, ինձ մի՛ թույլատրիր կյանք շքեղ, առատ,     Եթե մարմինս նորից կդառնա տաճար կուռքերի: 2. Այդ օրից ի վեր մի փափագ ունեմ, Փրկի՛չ, սիրելի՛ս, Հասնեմ Գողգոթա, ծնկաչոք փարվեմ ոտքերիդ գամված Հայացքս ուղղեմ տառապած դեմքիդ, Հիսո՛ւս, սիրելի՛ս, Ու Քո մեջ տեսնեմ նվաստիս անձը՝ մեղքից ազատված: 3. Եվ ահա կրկին Քո առջև գալով` թույլ ու անկարող, Կուզեմ ամեն օր իմ աղաչանքը Քեզ հայտնի լինի: Հավատք ու սեր եմ խնդրում Քեզանից, Ամենակարո՛ղ, Որ չմոռանամ արյանդ գործը, Հիսո՛ւս պաշտելի: (2)